नेपाल २०८४ मङ्सिरसम्म हुने आम निर्वाचन नजिकिँदैछ । यो निर्वाचनले २७५ सदस्यीय प्रतिनिधिसभा निर्धारण गर्छ । यसले देशको शासन परिवर्तन गर्न सक्छ । आर्थिक अस्थिरता, भ्रष्टाचार र जनताको निराशा जस्ता चुनौतीहरू छन् । तयारीको केन्द्रमा ’मिशन ८४’ छ । यो विक्रम संवत् २०८४ को सन्दर्भ हो । प्रमुख राजनीतिक दलहरूले यो नारा अपनाएका छन् । यसले आधार मजबुत बनाउँछ । मतदाता जुटाउँछ र निर्णायक जित सुनिश्चित गर्छ । अब यो सबै प्रमुख खेलाडीहरूमा फैलिएको छ । तर यो राष्ट्रिय प्रगतिको लागि साँचो प्रयास हो कि राजनीतिक चाल हो भन्ने बहस छ ।
मिशन ८४ को उत्पत्ति र सार
मिशन ८४ ले नेपालका प्रमुख राजनीतिक दलहरूको महत्वाकांक्षी लक्ष्य समेट्छ । यसले २०८४ निर्वाचनमा प्रभुत्व कायम राख्छ । यो २०७९ निर्वाचनको विखण्डित नतिजाबाट सिकेको छ । नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (एमाले)का लागि यो ’समृद्ध नेपाल, सुखी नेपाली’ हो । यसले राष्ट्रिय विकास र आत्मनिर्भरता जोड दिन्छ । एमालेले यो मिशन नेपाली जनताको हो भन्छन् । यो उनको पार्टीको मात्र होइन । यो आर्थिक समस्या र शासन असफलताको सम्बोधन गर्ने सामूहिक प्रयास हो । नेपाली कांग्रेस (नेका)ले यसलाई समुदायमा पुग्ने कार्यक्रममा समावेश गरेको छ । यो गठबन्धन सरकारको सबैभन्दा ठूलो पार्टी हो । माओवादी केन्द्रले आधारभूत परिवर्तनमा जोड दिन्छ । यसले हराएको आधार फर्काउन खोज्छ ।
आलोचकहरूले यी प्रयासको सत्यतामा प्रश्न गर्छन् । विश्लेषकहरू भन्छन् कि मिशन ८४ कार्यकर्ता मनोबल बढाउने रणनीति हो । यसले आन्तरिक विवाद र पूरा नभएका वाचा लुकाउँछ । बहुपक्षीय लोकतन्त्र पुनस्र्थापना भएदेखि नेका, एमाले र माओवादी केन्द्रले राजनीति नियन्त्रण गरेका छन् । तर तिनीहरूले जनकल्याणभन्दा सत्ता साझेदारीलाई प्राथमिकता दिएका छन् । यसले वर्तमान अभियानमा सन्देह पैदा गर्छ । तिनीहरूले मतदातालाई ठूला प्रतिज्ञाले लोभ्याउँछन् । एक टिप्पणी अनुसरा यो निर्वाचन धोखाको ऐतिहासिक ढाँचासँग मिल्छ ।
प्रमुख दलहरू र तिनीहरूका रणनीतिहरू
नेपालको राजनीतिक परिदृश्यमा तीन मुख्य शक्ति छन् । नेका, एमाले र माओवादी केन्द्रले हुन् । प्रत्येकले मिशन ८४ लाई आफ्नो शक्ति र कमजोरीमा अनुकूलित गर्छ । साना दलहरू जस्तै राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) र राष्ट्रिय प्रजातन्त्र पार्टी (राप्रपा) नेपालले पनि यो अवधारणा अपनाएका छन् ।
ड्ड एमालेको आक्रामक धक्काः यो वर्तमान गठबन्धन सरकारको साझेदार हो । यूएमएल मिशन ८४ को सबैभन्दा मुखर समर्थक हो । पार्टीले राष्ट्रव्यापी अभियान सुरु गरेको छ । यसमा ’झुलाघाट–चिवाभञ्ज्याङः समृद्धिको लागि संकल्प यात्रा’ समावेश छ । यसमा ¥याली र सार्वजनिक बैठकहरू छन् । ओलीले विपक्षको आलोचना गर्छन् । उनी गठबन्धनको दीर्घायु भविष्यवाणी गर्छन् । एक विवादास्पद रणनीति मतदाताको राजनीतिक झुकाव ट्रेस गर्छ । यसले समुदायमा पहुँच अनुकूलित गर्छ । पर्यवेक्षकहरूले भौं तान्छन् । एमालेले २०८४ निर्वाचनमा स्वतन्त्र रूपमा प्रतिस्पर्धा गर्ने घोषणा गरेको छ । यसले ओलीको नेतृत्वमा स्पष्ट बहुमत लक्ष्य राख्छ ।
ड्ड नेपाली कांग्रेसको समुदायमा ध्यान केन्द्रितः नेकाले जस्ता ’कांग्रेस समुदायहरूबीच’ कार्यक्रमहरू चलाउँछन् । यसले आधारभूत सम्बन्ध गहिरो बनाउँछ । संगठन निर्माण पहलले कार्यकर्ता उत्साहित गर्छ । पार्टीले एकल पार्टी बहुमत चाहन्छ । तर यो गठबन्धनका लागि पनि खुला छ । केही नेताहरूले लचिलोपनको पक्षधर छन् । यो राजनीतिक गतिशीलतामा आधारित छ । पार्टीको महाधिवेशन समयबारे आन्तरिक बहस छ । यसले निर्वाचन अघि एकता प्रभावित गर्न सक्छ ।
ड्ड माओवादी केन्द्रको परिवर्तनमा जोडः यसले मुख्यधारा राजनीतिमा प्रवेशपछि समर्थन घटेको छ । माओवादी केन्द्रले ’माओवादी जनतासँग र विशेष परिवर्तन अभियान’ चलाउँछन् । यसले विश्वास पुनर्निर्माणका लागि प्रषत्न गर्छ । यसमा घरदैलो संलग्नता छ । एमाले जस्तै यो २०८४ मा एक्लै जाने प्रतिबद्ध छ । यसले मतदातासँग प्रत्यक्ष अन्तक्र्रिया जोड दिन्छ । यसले एजेन्डा फिल्टर नगरी प्रस्तुत गर्छ ।
उदीयमान खेलाडीहरूले नयाँ ऊर्जा थप्छन् । रास्वपाले नेपाली डायस्पोरालाई लक्ष्य गर्छन् । बिदेशमा ४० लाखभन्दा बढी नेपाली मतदाता छन् । यसले बिदेशमा रहेका नेपाली मतदातालाई घर फर्कन आग्रह गर्छ । राप्रपाले आफ्नो मिशन ८४ लाई राजतन्त्र पुनस्र्थापना वरिपरि राख्छ । यसलाई राजावादिहरूले राष्ट्रवादी विकल्प मानिएका छन् । सामाजिक सञ्जालमा आलोचना छ । केही आलोचकहरूले मिशन प्रयोग गरेर नेताहरूले राष्ट्र लुट्दै रहने प्रयास गरेको आरोप लगाउँछन् ।
चुनौतीहरू र विवादहरू
उत्साहका बावजुद मिशन ८४ ले ठूला बाधा सामना गर्छ । मतदाता उपस्थिति घटेको छ । यो २०७४ मा ७८% बाट २०७९ मा ६२% भएको छ । यो आन्तरिक आप्रवासन र निराशाबाट हो । नेपाली प्रवासीको मतदान अधिकार मुख्य मुद्दा हो । यो संवैधानिक जनादेश हो । सर्वोच्च अदालतले २०७५ मा पुनः पुष्टि गरेको छ । २०८२ मा न्यायपालिकाले निर्वाचन आयोगलाई सम्झाएको छ । तर विधायकी ढिलाइ र प्रवासमा मतदान गराउन चाजोपाजो मिलाउने समस्या छन् । प्रवास मतदान केन्द्र स्थापना जस्ता । यसले २०८४ सम्म पूर्ण कार्यान्वयन असम्भव बनाउँछ ।
निर्वाचन गठबन्धन ’ह्याम्लेटियन दुविधा’ हो । एनसी, यूएमएल र माओवादी केन्द्र जस्ता दलहरूले स्वतन्त्रता चाहन्छन् । तर तिनीहरू बाँच्नको लागि गठबन्धनमा फर्कन सक्छन् । यो २०७९ मा देखियो । संवैधानिक संशोधन प्रस्तावित छ । यसले मिश्रित निर्वाचन प्रणाली सुधार गर्छ । पूर्ण प्रत्यक्ष निर्वाचन प्रणालीमा परिवर्तन स्थिरताको लागि हो । विशेषज्ञहरूका अनुसार यसले महिला र सीमान्तकृत समूहको समावेशिता घटाउँछ । २०८१ का उपनिर्वाचनहरू मिशन ८४ को अग्नी परीक्षा थिए ।
२०८४ को लागि दृष्टिकोण
दुई वर्षभन्दा कम बाँकी छ, नेपालको आगामी सामान्य निर्वाचन २०८४ सम्म । मिशन ८४ ले नेपालको लोकतन्त्रको निर्णायक क्षणलाई जोड दिन्छ, जसलाई प्रमुख राजनीतिक दलहरूले आफ्नो मुख्य अभियान बनाएका छन् । एमाले, नेपाली काँग्रेस, माओवादी केन्द्र लगायतका दलहरूले पनि संसदीय सत्रमा नै भेला, सम्मेलन र अभियान सञ्चालन गरिरहेका छन्, जसले तीव्र तयारीको संकेत गर्छ । यो तयारीले राजनीतिक वातावरणलाई तातेको छ, तर राजनीतिक विश्लेषकहरूका अनुसार रणनीति परिवर्तन हुन सक्छ । एक्लै बहुमत प्राप्त गर्ने बोली असफल भएमा पुराना गठबन्धनहरू फर्कन सक्छन्, जसले गर्दा अस्थिरताको जोखिम बढ्छ ।
मतदाताको लागि साँचो परीक्षा यो हो कि यी मिशनहरू मूर्त सुधारमा परिवर्तन हुन्छन् कि हुदैनन् । विगतका निर्वाचनहरूमा देखिएजस्तै, यदि तिनीहरू मौखिक उपकरण वा राजनीतिक नारा मात्र रहन्छन् भने जनताको विश्वास गुम्न सक्छ । नेपालले यो निर्वाचन यात्रा गर्दा, मिशन ८४ को सफलताले नयाँ स्थिरताको युग ल्याउन सक्छ, जसमा आर्थिक विकास, सुशासन र युवा नेतृत्वको प्रवर्धन समावेश हुन सक्छ । तर, यदि यो भाँचिएका वाचाको चक्र दोहोर्याउँछ भने, राजनीतिक अस्थिरता र नयाँ पपुलिस्ट शक्तिहरूको उदय हुन सक्छ ।
पुराना नेताहरू जस्तै ओली, देउवा र प्रचण्ड युवा पुस्तालाई नेतृत्व हस्तान्तरण गर्न अनिच्छुक देखिन्छन्, जसले पार्टीभित्र आन्तरिक विभाजन निम्त्याएको छ । विगतका सरकारहरूले विकासमा उल्लेखनीय सफलता हासिल गर्न सकेका छैनन् । यदि दलहरूले विगतका पाठ सिकेर सुधार ल्याए भने मात्र यो मिशनले नेपालको राजनीतिमा सकारात्मक परिवर्तन ल्याउन सक्छ, अन्यथा यो अर्को चुनावी नाटक मात्र बन्नेछ । ०००
